Η χρόνια έλλειψη διαθέσιμων ανθρώπινων οργάνων για μεταμόσχευση αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της σύγχρονης ιατρικής παγκοσμίως. Καθημερινά, χιλιάδες ασθενείς σε λίστες αναμονής καταλήγουν λόγω της μη έγκαιρης εύρεσης συμβατού δότη.
Σε οποιοδήποτε εγχειρίδιο Μοριακής Βιολογίας, η ροή της γενετικής πληροφορίας περιγράφεται από έναν θεμελιώδη άξονα. Όταν ο Francis Crick διατύπωσε το Κεντρικό Δόγμα της Μοριακής Βιολογίας το 1957 (και το επαναδιατύπωσε το 1970), έθεσε το πλαίσιο για το πώς η πληροφορία μεταφέρεται μεταξύ των βιοπολυμερών του κυττάρου.
Αν παρακολουθείς τις εξελίξεις στη βιολογία, ξέρεις ότι οι επιστήμονες κάνουν θαύματα. Αυτό όμως που κατάφεραν ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα ξεπερνά κάθε φαντασία. Πήραν εντελώς νεκρά χημικά στοιχεία, τα ένωσαν και έφτιαξαν το SpudCell: ένα συνθετικό κύτταρο που συμπεριφέρεται σαν αληθινός ζωντανός οργανισμός.
Έχεις αναρωτηθεί ποτέ πώς ένα τόσο δα μικροσκοπικό κύτταρο ξέρει ακριβώς τι πρέπει να κάνει; Πώς ξέρει να φτιάξει τα μάτια σου, να επουλώσει μια πληγή ή να καταπολεμήσει έναν ιό; Η απάντηση κρύβεται σε έναν θαυμαστό, αόρατο κόσμο, και το κλειδί για να τον ξεκλειδώσουμε είναι η Μοριακή Βιολογία.